Boontje komt om zijn loontje

Misschien heb ik wel een hekel aan de zomer omdat mijn rolletjes, love handles en ander knuffelvet meer zichtbaar zijn in dunne stretchstof?
Van de hele tijd mijn buik in houden loop ik rood aan en rood worden doe ik toch wel! Is het niet van de zon dan wel van de hitte. Dus is het weer tijd om te gaan afvallen.

Vol goede moed ga ik naar de sportschool, zenuwachtig sta ik in de deur van de sportzaal en door de ruiten heen zie ik alle strakke lijven in van die leuke sportpakjes. Ik voel me net een nijlpaard in mijn legging met oversized T-shirt. Tja, er is wel sportkleding te krijgen voor een maatje meer, maar volgens de fabrikanten mogen vrouwen met maat 54 of meer niet meer sporten. Anders zouden ze mijn maat, inmiddels 58, ook wel maken!

Ik begin met de loopband, snelwandelen. Al snel gutst het zweet van mijn hoofd, mijn haren liggen nat en plat op mijn hoofd en het T-shirt plak aan mijn lijf. Ik moet wachten op een vrouw van een jaar of zeventig, Ze zit op een skippybal en trekt twee gewichten naar zich toe. Vol respect kijk ik toe hoe deze kranige vrouw bezig is. Dan ben ik aan de beurt en ga op de skippybal zitten, ik trek aan de gewichten maar ze bewegen helemaal niet! Tot mijn grote schaamte moet ik de gewichten halveren om ze van hun plaats te krijgen.

Mijn man lacht me hartelijk uit als hij mijn verhalen hoort. Lach maar, roep ik, ga maar eens mee! De volgende dag gaat ie mee als introducee. Hij wordt op een apparaat gezet, maar wat hij niet weet is dat ik de trainer heb opgejut om zijn toestel flink zwaar af te stellen. Na een kwartier strompelt mijn, overigens behoorlijk fitte, man van het apparaat. Verbaasd over het zware niveau van sporten. Zo, dat dwingt respect af, die is binnen.

Eindelijk, ik kan gaan douchen. Niets lekkerder na spoten. Vol energie zeep ik me rijkelijk in tot het water plotseling stopt….kalm blijven, denk ik, nog een keer op de knop duwend. Maar er komt geen druppel uit! Daar sta ik dan, met mijn haar en lijf vol schuim. In mijn uppie, niemand in de buurt. Naast het douchewater voel ik ook het angstzweet als een natte handdoek om me heen. Ik werp met prikkende ogen een voorzichtige blik om de deur. In de gang zijn twee Poolse mannen aan het schilderen. Er is geen water, piep ik. Geen echo, There is no water!. Na vijf lange minuten klopt ongetwijfeld lachende bouwvakker op de deur.

Opgelucht giechelend neem ik me voor om s’avonds mijn man toch maar de waarheid te vertellen over zijn avontuur op het wandelapparaat.

Categorieën:Uncategorized

BLUNDERS, DAAR BEN IK HEEL GOED IN.

Mijn column Paskamer geheimen,uit het Big is Beautiful magazine, lente 2012.

IK GEEF HET GROOTMOEDIG EN RUIMHARTIG TOE!
BLUNDERS, DAAR BEN IK HEEL GOED IN. IK MAAK ZE DAN OOK REGELMATIG.
Image
Gisteren was ik een dag alleen in de zaak. Rustige dag, een beetje saai, maar wel een goed moment om allerlei achterstallige karweitjes te doen. De keukenkastjes in het magazijn waren dringend aan een sopbeurt toe. Terwijl ik op het keukentrapje sta te balanceren vertrouw ik mijn winkel aan de deurbel toe. Gaat ie, dan ren ik als een speer naar voren. Mijn tweede voornemen voor die dag was de plinten van de paskamers schoonmaken. De vergeethoekjes, ja ook bij mij.

Vol voorjaarsmoed aan de slag dus, paskamer 1 en 2 waren snel klaar. Bij paskamer 3 waren de dikke gordijnen nog dicht. In een reflex, zonder na te denken, trek ik ze met een zwaai open om vervolgens zicht te hebben op een bijna geheel ontblote klant. Van schrik slaak ik een keiharde gil. De klant, niet voorbereid op zoveel geweld en lawaai, schiet achteruit tegen de spiegel, mij met grote, angstige ogen aankijkend. Oorzaak van deze consternatie; kapotte winkelbel. Mevrouw was binnengekomen toen ik in de keuken aan het poetsen was, had gauw een paar bh’s uit het vak gepakt en was snel naar een  paskamer gelopen. Snel, snel omdat ze haar dochtertje van school moest halen. Bijgekomen van deze miskleun konden we er smakelijk om lachen, maar het schaamrood zat op dat moment op meer dan mijn kaken. Dat ik een klant zo vreselijk had laten schrikken.

Of de keer dat er een goede klant van mij binnenkwam, weer een met partner. Roep ik enthousiast tegen haar man:”wat bent u veel afgevallen, dat scheelt wel wat maatjes.” Waarop mevrouw met een rood gezicht reageert:” u bedoelt zeker mijn ex-man, dit is mijn nieuwe vriend.” ik kon mijn tong wel afbijten.

EN NU DE UITSMIJTER.
Het was stormachtig, nat weer en een grote, stevige man stond door de winkelruit naar binnen te gluren. Kort daarvoor hadden wij een poging tot overval gehad, dus de schrik zat er nog goed in. Mijn collega was even weg om boodschappen te halen. Dat had ik natuurlijk weer. Het zweet stond op mijn rug van de schrik. Toen de kletsnat verregende man binnenkwam liep ik stoer op hem af, mijn hand om de overval knop die ik snel in mijn broekzak had gestopt. Ik ben met mijn 183 toch niet echt een kleine vrouw, maar deze beer van een vent stak een kop boven me uit.”Kan ik u helpen”, wist ik met een hoog piepstemmetje uit te brengen. Al stotterend vertelde de man verlegen dat hij een mooi setje zocht als cadeau voor zijn vrouw. Mijn angst was meteen verdwenen. Deze ‘overvaller’ bleek een zachtaardige teddybeer, die zijn drempelvrees had overwonnen en naar binnen was gegaan. Waarschijnlijk met net zoveel angstdruppels op zijn rug als ik. Gelukkig had ik niet op de overval knop gedrukt. Wel een beetje jammer eigenlijk… anders was dit mijn grootste blunder aller tijden geweest!

Categorieën:Uncategorized

Doe mij maar Rubens

ImageEen paar weken geleden kwamen een paar foto’s onder mijn ogen van het plus-size model Katya Zharkova, wat is dat een prachtige, ronde vrouw.

De ene foto was nog mooier dan de andere, door haar word je trots om ook een Rubens vrouw te zijn. Op mijn face-book pagina van Nicky’s lingerie, zie ik vaak prachtige foto’s van vrouwen met een maatje meer, gelukkig zijn er steeds meer plus-size modellen en daar ben ik trots op.

Twintig  jaar geleden begon ik als grote maten model bij het helaas niet meer bestaande kleding merk Gina Di Monti. Ik genoot met volle teugen van al deze aandacht, 23 jaar was ik en had energie voor 10. Weken werkte ik achter elkaar zonder een dag vrij te hebben. Ik werkte in een grote maten kleding zaak, was model en werkte ook als model op menige beurs in binnen- en buitenland.
In die tijd waren de Nederlandse plus-size modellen op twee handen te tellen en was het daardoor een klein wereldtje waar ik in bezeild was geraakt, ook in die tijd waren de ultra magere modellen het gezicht van de mode wereld.

Helaas is er volgens mij in die twintig jaar weinig veranderd, de modellen wereld word nog steeds gedomineerd door modellen met maat 34, als je na gaat dat de meest verkochte kleding maat in Nederland 40-42 vraag je je toch af waarom modeontwerpers hun ontwerpen in maat 34 maken, 4 maten kleiner dan de gemiddelde maat van een gezonde Nederlandse vrouw.
Een tijd geleden las ik dat de 22 jarige Luisel Ramos – een model uit Uruguay – stierf nadat zij een modeshow had gelopen. Helaas kon de hulp van de EHBO-mederwerkers niet meer baten en stierf deze jonge vrouw aan een hartstilstand.
Haar vader deed de zelfde dag aangiften op het politie bureau tegen het modellenbureau waar zij voor werkte, deze hadden haar wijsgemaakt dat als het toch al slanke meisje veel gewicht zou verliezen ze meer kans op werk zou krijgen, zou wel eens willen weten of dit verhaal nog een staartje heeft gekregen en er een rechtszaak is geweest?

Image

Vaak zijn het de modeontwerpers zelf die graag met graatmagere modellen werken, volgens hun valt de  kleding dan mooier over het lichaam. Ralph Lauren maakte zich zelfs schuldig aan het extreem dun maken van zijn modellen via het computerprogramma photoshop. Op de foto zie je het model van Ralph Lauren in een poloshirt met een extreem dun gemaakte taille die bijna net zo smal is als haar hoofd, moet toch niet gekker worden.

Het glamour tijdschrift Vogue daarentegen heeft bekend een graatmager model op de cover van het tijdschrift wat dikker te hebben gemaakt. Naar blijkt word ernstig ondergewicht van modellen echter wel vaker weggepoetst.
Robin Derrick, creatief directeur van de Britse Vogue, merkt pas op in een interview dat de eerste tien jaar van zijn loopbaan hij vrouwen slanker maakte, maar de laatste tien jaar photoshopt hij ze juist voller.

Gelukkig ziet je een kleine verandering in de modewereld, op de modeweek in Spanje werden vijf modellen niet toegelaten tot de catwalk. Modellen die volgens de gewichtsindex van de Wereldgezondheidsorganisatie te licht waren voor hun lengte, mochten de catwalk niet op. Als je 1 meter 75 bent, moet je volgens de index bijvoorbeeld minimaal 55 kilo wegen. Vijf van de 68 modellen in Madrid waren te mager en meteen naar huis gestuurd.

ImageHet lijkt aan de beterende hand, maar volgens een stukje in de NUJIJ, vinden Italiaanse onderzoekers dat ontwerpers vooral dunne modellen voor hun shows moeten casten en niet af en toe een plus-size model mee laten lopen. Een dun model zou namelijk dikke mensen stimuleren om af te vallen.

Dus als ik het goed begrijp moeten modellen zich ongezond gaan uithongeren om een voorbeeld te zijn voor dikke mensen? Veel kinderen (tieners) zien deze modellen als hun grote ideaal beeld en helaas in sommige gevallen gaan meisjes die in de groei zijn hun lichaam zo uithongeren om maar “mooi” te zijn dan ze anorexia krijgen. 

Geef mij maar zo’n mooie, zachte en vooral ronde vrouw als Katya Zharkova, dan zo’n graatmager, hoekig model. Daar is toch niets vrouwelijk meer aan? Jakkie!!

Categorieën:Uncategorized

Vettax in Denemarken ook iets voor ons?

Denemarken is het eerste land dat accijns op vet invoert. Een kilo verzadigd vet kost nu door die belasting 2,15 euro meer. En dat geldt voor alle verzadigde vetten, het maakt niet uit of ze nu in koekjes of in melk zitten. Ze denken met de belasting voor elkaar te krijgen dat er minder verzadigde vetten worden gegeten. Zo moet overgewicht, maar ook hart- en vaatziekten worden tegengegaan. Ook in andere landen is al over gesproken. In Nederland is er zelfs al onderzoek naar gedaan. Uit een onderzoek door de universiteit van Maastricht bleek dat accijns op voedsel met veel calorieën echt zou moeten werken.

Werkt het?

Het eerste wat in me opkomt is dat de Deense schatkist flink zal worden gespekt en dat ik blij ben dat de Denen als eerste dit experiment willen uitvoeren. Als het werkt mogen ze het van mij in Nederland ook invoeren. Maar ik betwijfel het. Roken wordt ook alsmaar duurder maar zorgt de hogere prijs ervoor dat de roker minder sigaretten of shag gaat kopen? Misschien is een beter leefpatroon met gezonde voeding en genoeg beweging beter dan het weglaten van een paar producten. Maar, wat wordt het volgende; het verbieden van cafeïne, kleurstoffen en suikers? Die zijn ook ongezond! Ik blijft het een beetje big brother is watching you vinden en ben benieuwd of er later illegale vet verkoop of vetsmokkel gaat plaatsvinden. Ik heb begrepen dat er een run naar vette producten is geweest en de dat de schappen in de supermarkt leeg waren. De Denen hebben dus aardig gehamsterd om toch voor weinig veel vet binnen te krijgen!

Categorieën:Uncategorized

Een frisse onderbroek is niet vanzelfsprekend

Uit een Brits onderzoek blijkt dat Engelsen niet allemaal frisse gewoontes hebben.

1 op de 10 Britten draagt 3 dagen dezelfde onderbroek,  5% gaf zelfs toe de onderbroek binnenstebuiten te keren. Uit hetzelfde onderzoek kwam naar voren dat mensen hun ongewenste geuren verdoezelen. Ze gebruiken parfum om hun lingerie beter te laten ruiken.

De telegraaf deed zelf een enquête onder de bezoekers van hun site en kwamen tot de conclusie dat 10% van hun lezers niet elke dag een schonen onderbroek aantrekt. Zouden wij Hollanders ook zulke viezeriken zijn? Ik hoop van niet! Mijn klanten in ieder geval niet aangezien onze Sloggi-slip verkoop enorm is.

Voor de slip is het misschien niet fris, maar voor de bh geldt hetzelfde!

Ooit schreef ik in mijn column Paskamer geheimen in de Big is Beautiful nr 26 een stukje hierover. Blijkbaar lag dit erg gevoelig en ik kreeg ik een paar boze mailtjes over mij heen. Ik vermoed dat een vrouw niet altijd in de gaten heeft dat haar bh ruikt, het is haar eigen geur. Maar als verkoopster herken je de geur van oud zweet van verre. Hier in de winkel noemen wij dat gekscherend “Wortelstampot parfum”.


Maar wat belangrijker is: voor het behoud van de bh is het het beste om deze na 1 of 2 dagen gedragen te hebben, in een sopje te wassen. Elastiek wordt namelijk aangetast door de zuurgraad van het zweet. Je bh lubbert dan veel sneller uit.

Pas las ik een onderzoek dat diep bedroevend was. 9% van de vrouwen doet dagelijks een schoon exemplaar aan. 59% draagt de bh twee tot drie dagen. Van de ondervraagden deed 10% zelfs vier a vijf dagen met een beha. Tieners winnen de hoofdprijs: 14% draagt dit kledingstuk langer dan een week.

Ik blijf me verbazen!

Categorieën:Uncategorized
Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.